Οι 12 ένορκοι
Πρόκειται για ένα δικαστικό δράμα δωματίου, στο οποίο δώδεκα ένορκοι καλούνται να κρίνουν αν το δεκαεξάχρονο αγόρι που κατηγορείται, δολοφόνησε ή όχι τον πατέρα του. Η δικαστής κάνει σαφές στους ενόρκους ότι σε περίπτωση ενοχής, η ποινή θα είναι η καταδίκη σε θάνατο. Οι ένορκοι θα αποσυρθούν και η διαδικασία ξεκινά. Οι ένορκοι, όλοι άντρες, είναι τυπικά παραδείγματα συνηθισμένων ανθρώπων της εποχής τους. Διαφέρουν τόσο σε επίπεδο μόρφωσης, καλλιέργειας, χαρακτήρα, ήθους, κοινωνικού status. Αυτό που ξεκινά ως εύκολη, αυτονόητη διαδικασία καταδίκης του αγοριού, εξελίσσεται σε ένα θρίλερ για γερά νεύρα.
Οι δώδεκα ηθοποιοί, υποστηρίζουν ο καθένας τον ρόλο του με συνέπεια. Το σκηνικό λιτό, όπως αρμόζει σε μια αίθουσα συνεδριάσεων ενόρκων, φωτισμοί και μουσική σε σωστό συγχρονισμό και το ρολόι στον τοίχο, να μετρά το χρόνο που κυλά και μαζί του παρασύρει την οποία σιγουριά διέθεταν οι έντεκα ένορκοι που ψήφισαν αρχικά υπέρ της ενοχής του αγοριού. Η σκηνοθεσία εξίσου συνεπής και κοντά στο κινηματογραφικό πρωτότυπο, κατάφερε να αποδώσει με επιτυχία την ατμόσφαιρα και την κουλτούρα των 50's στις ΗΠΑ.
Το έργο καταφέρνει να φέρει στο προσκήνιο, όχι μόνο των ψυχισμό των δώδεκα διαφορετικών ανθρώπων, τις αφορμές - κοινωνικές και συναισθηματικές- που υποδαυλίζουν τη συμπεριφορά και τις αποφάσεις τους, μα και να σχολιάσει έντονα τις πρακτικές και τη λειτουργία της ίδιας της δικαιοσύνης: τι σημαίνει να απολαμβάνει κάποιος μια δίκαιη δίκη, πόσο η προκατάληψη βαραίνει δυσανάλογα το ζυγό της δικαιοσύνης, πόσο η χειραγώγηση είναι εφικτή σε ένα ετερόκλητο σώμα ενόρκων, αποτελούμενο από ανθρώπους που αγνοούν τα "τερτίπια" της δικηγορίας, ποιο είναι το ίδιο το νόημα της δικαιοσύνης, σε τι αποσκοπεί και πως το επιτυγχάνει. Πως στέκεται ο καθένας απέναντι στη βία και πως διαχειρίζεται την προσωπική του ευθύνη αντιμέτωπος με την αμφιβολία. Και τελικά, πόσο "ελαφριά τη καρδία" αποφασίζουμε για τη ζωή και το θάνατο άλλων, ξένων σε εμάς ανθρώπων;
Και ναι μπορεί σήμερα, με την τεχνολογική εξέλιξη, όλες οι αμφιβολίες, τα ερωτηματικά των ενόρκων και τα κενά της υπόθεσης να έβρισκαν ακριβή απάντηση, όμως αυτό που παραμένει αξιοσημείωτα ίδιο, είναι η ανάγκη να κατανοήσουμε τι συνιστά ενοχή και πως κατασκευάζεται ένας - εν δυνάμει - εγκληματίας.
Αυτό είναι και το μεγάλο ατού της παράστασης: σε καλεί να πάρεις θέση. Όχι πάνω στη σκηνή, όχι δημόσια, μα μέσα σου. Σε καλεί να γίνεις ο 13ος ένορκος. Όχι να εκτεθείς, μα να λογαριάσεις. Να αναρωτηθείς πως μπορεί ένα 16χρονο αγόρι να βρίσκεται αντιμέτωπο με την ενοχή για φόνο; Πως έφτασε εκεί; Τι έκανες εσύ ως μέρος της κοινωνίας που τώρα τον κατηγορεί για να μην συμβεί; Τι έκανες όταν συνέβη; Πόσο εύκολα θα τον τοποθετούσες στη μεριά του θύτη, ή θα του αναγνώριζες ελαφρυντικά που ίσως τον καθιστούσαν περισσότερο θύμα;
Μια συνεπής, σφιχτή παράσταση, που σε κρατά σε εγρήγορση και στα 105 λεπτά της.
Ταυτότητα της παράστασης:
Κείμενο: Reginald Rose
Μετάφραση/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, Νότης Παρασκευόπουλος
Σκηνικά: David Negrin
Κοστούμια: Κική Μήλιου
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Υλοποίηση φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα, Κατερίνα Κωνσταντέλλου
Creative Agency: GridFox
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Παραγωγή: A PRIORI
Οι 12 ένορκοι (αλφαβητικά)
Αντώνης Βαρθαλίτης, Τάσος Γιαννόπουλος, Μάνος Ζαχαράκος, Νικόλας Καλιδώνης, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Βαγγέλης Κρανιώτης, Κωνσταντίνος Μπάζας (δ.δ.: Βασίλης Φακανάς), Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Πήτερ Ραντλ, Ορέστης Τρίκας, Γιάννης Φιλίππου
Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή
Comments
Post a Comment